Dertigersdilemma

Hoe weet je nou zeker
of je een nieuw mens op de wereld wilt zetten?
Overbevolking, het klimaat – het gaat me aan het hart
moeten we daar niet eerst beter op letten?

Totaal vervuld zijn van liefde,
je krijgt er zoveel voor terug –
ik geloof het allemaal,
maar ik neem zo’n beslissing niet te vlug

Want hoe weet je nou zeker
of je open wilt staan voor de mogelijkheid of niet
sommigen willen zo graag, maar is het niet gegeven
wat gepaard gaat met groot verdriet

Ik zie heus de vreugdevolle kant er van
en alles wat ik missen zou
sommigen noemen het egoïstisch
maar het is vooral mijn vrijheid, waar ik zo van hou

Er is zoveel in de wereld dat om liefde schreeuwt
ik voel de roep om te zorgen voor wat er al is
Als ik mijn baarmoeder niet beschikbaar stel
is er dan met mij iets mis?

Diep van binnen geloof ik van niet
maar de wereld laat ’t me soms wel denken
mag ik het ook lekker aan m’n platte buik laten roesten
en al mijn liefde aan andere dingen schenken?

Ik ben dankbaar voor mijn leven zoals het is,
laat ik het beste van mij doorgeven aan de wereld om me heen
dat kan op duizenden manieren
ook zonder een kind hangend aan m’n been

Maar wanneer weet je of het echt een ja of nee is?
Als ik langer wacht, dan neemt de tijd een beslissing voor mij
Of een spruit er ooit gaat komen – we gaan het zien
tot die tijd koop ik condooms in per pak van minstens tien.

-s.w.